Ik heb mooi werk vind ik zelf. Dankbaar ook vanwege de voldoening en de mooie gesprekken. De inzichten die vaak onder je neus ontstaan zijn heerlijk verhelderend. Voor beiden. Zo vertelde vanmorgen mijn cliënte dat ze was begonnen in mijn boek Weg met weerstand /rijangst onder controle en ze zei me hoe herkenbaar de verhalen voor haar waren. Ze begreep dat de kracht van het boek zit in de mindset. En die verander je niet in één dag, we waren hierover het snel eens samen. Het vraagt inderdaad herhaling, oefening en het normaliseren van nieuwe gedachten. Dit gesprek ontstond omdat ik vroeg of ze wel vooraan in het boek was begonnen.
Toen ik mijn boek schreef, koos ik bewust voor een opbouw die je als lezer stap voor stap meeneemt in die mindset. Niet alleen om kennis te stapelen want vaak weten mensen met rijangst al heel goed wat er gebeurt maar om ruimte te maken voor een nieuwe manier van kijken. Ik ben daarin ooit zelf geïnspireerd door Allen Carr, de schrijver van ‘Stoppen met roken’. Zijn boek was destijds voor mij een eyeopener. Niet omdat hij iets nieuws vertelde want dat roken slecht en duur is, wist ik ook wel, maar omdat hij me meenam in een andere manier van denken. Door zijn opbouw in het boek kreeg ik zelfs zin in de verandering.
Nu is rijangst natuurlijk geen verslaving. Maar ik zie wél een duidelijke overeenkomst: het zijn vaak de overtuigingen die je gevangen houden. Overtuigingen als: Als ik harder ga rijden, raak ik uit balans. Vrachtauto’s sturen zomaar naar links. Op deze weg is het altijd een probleem. En zo zijn er nog vele te bedenken.
Deze gedachten voelen misschien vertrouwd, en lijken zelfs op een gegeven moment bij je te horen, maar ze horen niet bij je en ze zijn niet helpend. Sterker nog, ze houden de angst in stand. Het loslaten ervan voelt, gek genoeg, alsof je houvast verliest. Want je bent eraan gewend geraakt om op die manier te denken, net zoals een roker gewend is aan de sigaret als vast onderdeel van zijn dag.
Wat helpt, is om je aandacht anders te leren richten. Ik zeg vaak tijdens het coachen: ‘Word verkeerskundig!’ Daarmee bedoel ik: kijk naar het verkeer zoals het écht in elkaar zit, in plaats van aannames en overtuigingen. Als je bijvoorbeeld weer oog krijgt voor de voorspelbaarheid van verkeersstromen, wat ze vaak zijn, merk je dat er veel meer logica en veiligheid in zit dan je dacht. Dat geeft niet alleen inzicht, maar ook afleiding van de oude overtuigingen. Je aandacht gaat naar buiten wanneer je bewust verkeersdeelnemer wordt. En dus niet naar binnen waar je jezelf alert in de gaten houdt.
Het mooie is: door je aandacht te verleggen, ga je ervaren dat het verkeer niet je vijand is, maar juist je oefenterrein. Niet het probleem dus, maar de oplossing!
Toen ik zelf wilde stoppen met roken, vroeg ik mezelf paniekerig af: ‘Wat komt er dan voor in de plaats?’ Dat voelde leeg en ongemakkelijk. Tot ik besefte dat er iets veel beters voor terugkwam: vrijheid, lucht en gezondheid. Bij rijangst werkt het net zo. Het loslaten van verkeerde overtuigingen geeft ruimte voor iets nieuws. Je ruilt ze in voor actief verkeersdeelnemer zijn met meer grip, meer vertrouwen en meer ontspanning.
En dát is de spreekwoordelijke knop die uiteindelijk omgaat, die we tegenwoordig vaker een mindset noemen. Niet door één inzicht, maar door herhaling en bewustwording van waar je aandacht is.
Misschien herken jij je ook in deze gedachten en overtuigingen. Weet dan: je hoeft er niet in gevangen te blijven. Met de juiste begeleiding en een andere manier van kijken, wordt het verkeer niet langer iets om te vrezen, maar juist een weg naar vrijheid.