De moderne auto zit vol met slimme systemen die ons moeten helpen veiliger en comfortabeler te rijden. ADAS (Advanced Driver Assistance Systems) is de verzamelnaam voor deze technologieën. Denk aan adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistentie, verkeersbordenherkenning en dodehoekdetectie. Ze zijn ontwikkeld met de beste bedoelingen: minder ongevallen, meer gemak. Maar wat doet al die techniek met iemand die last heeft van rijangst?
In 2004 werd ABS (Anti Blokkeer Systeem) verplicht in alle nieuwe personenauto’s. Een mooie uitvinding die ervoor zorgt dat je kunt blijven sturen als je flink op de rem moet. Niet veel later kwam ESP (Elektronisch Stabiliteitsprogramma), ook wel ESC, VDC, VSA of DSC genoemd, afhankelijk van het automerk. Dit systeem helpt de auto stabiel te houden bij slipgevaar. Voor veel mensen een enorme veiligheidswinst.
Maar tegenwoordig gaat het veel verder. Auto’s kunnen bijna zelfstandig rijden. Ze remmen voor je, geven gas voor je, houden je in de rijstrook. En daar wringt het bij veel mensen, zeker bij bestuurders die angst ervaren.
Bij rijangst staat één gevoel bijna altijd bovenaan: de angst om de controle te verliezen. En wat gebeurt er als een auto ineens een piepje geeft, een trilling in het stuur of zelfs ingrijpt? Precies: stress!
Ik hoor het vaak tijdens het coachen:
“Cruisecontrol? Doe ik niet. Dan geef je de controle weg!”
En ik begrijp wat ze bedoelen maar zoals bij angst vaker het geval is, je overtuigingen zijn zelden juist want beïnvloed door deze nogal aanwezige emotie die angst heet.
Dus tijd voor een nieuwe overtuiging. Het is belangrijk om te beseffen dat ADAS-systemen jou niet buitenspel zetten. Jij bent en blijft degene die beslist. Adaptieve cruisecontrol bijvoorbeeld past de snelheid aan, maar je kunt altijd ingrijpen. Rijstrook-assistent waarschuwt en corrigeert licht indien nodig maar neemt niet de hele auto over. Deze systemen zijn bedoeld als hulpmiddel, niet als vervanging van jouw stuurmanschap. Je hoeft je niet over te leveren aan de auto. Sterker nog: dat is helemaal niet de bedoeling.
Ik kan dit alles uitleggen tot ik een ons weeg, maar de echte verandering komt als je het ervaart. Tijdens mijn werk zie ik vaak dat angst verdwijnt zodra iemand zelf merkt dat hij of zij wél de baas blijft. Samen oefenen we stap voor stap. Eerst gewoon rijden, dan een keer cruisecontrol proberen op een rustige weg. Dan laten zien wat een rijstrook-assistent eigenlijk doet. Met als doel om vertrouwen op te bouwen, niet alleen in de techniek, maar zeker ook in jezelf.
ADAS kan eng lijken, maar je kan er vriendschap mee sluiten. Zie het als een extra paar ogen, niet als een chauffeur die je plaats inneemt. Het is dus geen overgave, het is ondersteuning. En hoe meer je dat voelt, hoe relaxter het rijden wordt, mét of zonder alle toeters en bellen.